Hoe maak je verbinding met een ander?

Gepubliceerd op 19 november 2021 om 14:30

Wie ben ik?

Wie zijn we? Hier met een reden, een doel, een missie? Waar vandaan komen wij?

Allemaal worstelen we. Met identiteit, gender, verdeeldheid. Wat als we onze true nature kennen? Onze verbinding met Moeder Aarde. Onze zielsverbinding. Onze verbinding met elkaar. Zouden we dan anders tegenover elkaar staan? Zouden we in plaats daarvan naast elkaar staan? Als we wisten dat we altijd al verbonden waren, we niet zonder elkaar kunnen. Zouden we dan ook twijfelen, oordelen, elkaar als “de ander” bekijken? Wat als we in de ander onszelf zouden zien, in de spiegel konden kijken, zonder oordeel.

 

Kijk in de spiegel

De spiegel. De een kijkt er graag in, de ander liever niet. Je hart is ook een spiegel. Een spiegel zonder oordeel, een “voel”-spiegel. Voel je mij? En de ander? Hoe voelt dat? Als je in de ogen van iemand kijkt, oprecht kijkt. Net iets langer dan je gewend bent te doen. Dan gebeurt er iets, jullie beide merken het.. verbinding. Voelbaar. In de ogen van de ander zie je ook jezelf. En de ander ziet jou, de echte jou, die je van binnen bent. Degene die je misschien niet eens kent.

 

Mijn eerste keer

De eerste keer dat mij dat zelf overkwam zal ik nooit vergeten. Niet opgevoed in diep contact met de ander maken, stond ik daar. In een vrouwencirkel. Tegenover een onbekende vrouw. Een vrouw nog wel. Vrouwen… rare softe wezens. Toen ik in de ogen van dat softe wezen tegenover me keek zag ik niets dan liefde, voor de vrouw tegenover haar. Voor mij? “Ze kent me niet eens”. Hoe kan dat? Het leek of ze zo mijn ziel in keek, dieper dan ik zelf kon kijken. Terwijl de gedachten als een razende door me heen schoten, begonnen de tranen te stromen. Diepe dankbaarheid stoomde door me heen, durfde het eigenlijk niet te geloven. Toen zag ik ineens het wezen tegenover mij. Ik zág haar. Wat een mooie vrouw, wat een kracht, wat een liefde. Ik ging open. Om me heen zag ik hetzelfde gebeuren. Verbinding tussen vrouwen. Herkenning.

 

Voel de verbinding

Ook tussen mannen heb ik dit soort dingen zien gebeuren. Diepe tranen van herkenning. Het juk van “man” zijn even af. De conditionering even weg. Net lang genoeg. Kameraadschap, liefde. Zonder woorden. Verbinding.

 

Of je nu man of vrouw bent, of je Zijn een andere naam geeft, kijk iemand eens net iets langer aan dan je van plan was.

 

Mariëlle


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.